Etykieta Dōjō TAKE

W Dōjō TAKE obowiązuje etykieta, która pomoże wam odnaleźć się grupie i poruszać po sali:

1. Wejście do dōjō: Przekraczamy próg lewą nogą, a następnie kłaniamy się w stronę kamizyGłówne, honorowe miejsce w dōjō, przy którym znajdują się: nauczyciel, wywieszka z nazwą szkoły oraz – w niektórych dōjō – mały ołtarzyk. Więcej (miejsce honorowe za prowadzącym, wyznaczone kaligrafią TSKSR). Wychodząc z dōjō najpierw kłaniamy się w stronę kamizyGłówne, honorowe miejsce w dōjō, przy którym znajdują się: nauczyciel, wywieszka z nazwą szkoły oraz – w niektórych dōjō – mały ołtarzyk. Więcej, a następnie przekraczamy próg prawą nogą.
   
   
2. Miejsce na zbiórce: Podczas ustawiania się do treningu, uczniowie stają w rzędzie frontem do kamizyGłówne, honorowe miejsce w dōjō, przy którym znajdują się: nauczyciel, wywieszka z nazwą szkoły oraz – w niektórych dōjō – mały ołtarzyk. Więcej. Osoba najbardziej zaawansowana zajmuje miejsce po prawej stronie. Pozostali ustawiają się w kolejności stopni: wyższe stopnie bliżej prawej, a niższe bliżej lewej strony. W przypadku uczniów o takim samym stopniu, o kolejności decyduje najpierw data uzyskania stopnia, a następnie staż praktyki. Po ustawieniu się wszyscy przyjmują pozycję seizaTradycyjny sposób siedzenia stosowany w Japonii w pomieszczeniach z matami. W pozycji tej tułów jest wyprostowany, pośladki oparte na piętach, kolana zgięte, stopy obciągnięte, zaś wierzch stopy i frontalna część łydki tworzą powierzchnię styczną z podłożem. Więcej (klęczącą), dbając o to, by linia była równa. Miecz lub bokkenDrewniany miecz do ćwiczeń, zwykle o kształcie katany, rzadziej wakizashi lub tantō. Więcej kładziemy przed sobą, ostrzem skierowanym w swoją stronę. Końcówka rękojeści (kashiraZaślepka, zakończenie (często ozdobne) rękojeści (tsuka), czyli głowicy japońskich mieczy: (katany, wakizashi, tantō) w postaci metalowej lub kościanej nakładki lub grzybka. Więcej) powinna znajdować się blisko kolan, ale nie wystawać przed ich linię.
   
   
3. Ukłony: Wchodząc do dōjō, prosimy o dobry trening, wychodząc, dziękujemy za niego. Na zbiórce kłaniamy się do siebie, okazując sobie wzajemny szacunek. Zaczynając trening z partnerem, prosimy o dobrą naukę, kończąc, dziękujemy za nią.
   
   
4. Spóźnienia: Przychodzimy na zajęcia punktualnie. Jeśli przychodzimy spóźnieni w czasie trwania zbiórki – nie wchodzimy na salę, lecz czekamy pod drzwiami. Jeśli wejdziemy w czasie rozgrzewki lub treningu – wchodzimy na salę, siadamy w seizaTradycyjny sposób siedzenia stosowany w Japonii w pomieszczeniach z matami. W pozycji tej tułów jest wyprostowany, pośladki oparte na piętach, kolana zgięte, stopy obciągnięte, zaś wierzch stopy i frontalna część łydki tworzą powierzchnię styczną z podłożem. Więcej przy ścianie blisko drzwi, wykonujemy reishikiZespół czynności mających na celu wyrażenie szacunku dla innych osób – także etykieta. Więcej i czekamy aż osoba prowadząca udzieli pozwolenia na dołączenie do grupy lub udzieli innych wskazówek.
   
   
5. Program nauczania: O tym jakie kata wykonujemy i którego się uczymy, decyduje osoba prowadząca trening.
   
   
6. Praktyka: Powinna być pozbawiona współzawodnictwa. Ćwiczymy siebie, aby pomagać innym.
   
   
7. Nauczanie: Nauczać Katori (w tym udzielać pouczeń, pokazów) można jedynie za zgodą swojego nauczyciela.
   
   
8. Ubiór: Odpowiednim strojem są białe długie spodnie, biały pas obiPas służący do przepasywania tradycyjnych japońskich kimon, yukat i keikogi, zarówno męskich (ok. 10 cm) jak i damskich (ok. 30 cm). Więcej, granatowe/indygo keikogiGórna część ubrania treningowego wykonana tradycyjnie z gęsto plecionej bawełny. Więcej z monem TAKE na plecach.
   Osoby posiadające 1. kyu mogą nosić hakamęSpodnie będące częścią tradycyjnego stroju japońskiego. Pierwotnie noszone były jedynie przez mężczyzn, lecz w czasach dzisiejszych zakładają je również kobiety. Stosowane są w także w japońskich sztukach walki. Więcej. Osoby posiadające 1. dan mogą nosić czarny pas.
   
   
9. Broń: Na zajęciach używamy broni treningowej (bokkenDrewniany miecz do ćwiczeń, zwykle o kształcie katany, rzadziej wakizashi lub tantō. Więcej, bōKij o długości około 1,82 m (6 shaku) i średnicy około 3 cm (1 sun), wykonany z jednego kawałka drewna (zazwyczaj dębu lub buku), służący do walki po złamaniu się końcówki włóczni yari lub naginaty Więcej, naginata, yari, kodachi), utrzymanej w dobrym stanie i wykonanej z naturalnego drewna (nie malowanej na czarno). Nieużywaną broń odkładamy w odpowiednim miejscu.
   
   
10. Pojedynki: W dōjō obowiązuje całkowity zakaz pojedynkowania się.