bō
Kij o długości około 1,82 m (6 shaku) i średnicy około 3 cm (1 sun), wykonany z jednego kawałka drewna (zazwyczaj dębu lub buku), służący do walki po złamaniu się końcówki włóczni yari lub naginaty
Słownik
bokken
Drewniany miecz do ćwiczeń, zwykle o kształcie katany, rzadziej wakizashi lub tantō.
dōjōchō
Dosłownie oznacza „głowę dōjō”. Osoba odpowiedzialna za administrację w dōjō.
hakama
Spodnie będące częścią tradycyjnego stroju japońskiego. Pierwotnie noszone były jedynie przez mężczyzn, lecz w czasach dzisiejszych zakładają je również kobiety. Stosowane są w także w japońskich sztukach walki.
kamiza
Główne, honorowe miejsce w dōjō, przy którym znajdują się: nauczyciel, wywieszka z nazwą szkoły oraz – w niektórych dōjō – mały ołtarzyk.
kashira
Zaślepka, zakończenie (często ozdobne) rękojeści (tsuka), czyli głowicy japońskich mieczy: (katany, wakizashi, tantō) w postaci metalowej lub kościanej nakładki lub grzybka.
keikogi
Górna część ubrania treningowego wykonana tradycyjnie z gęsto plecionej bawełny.
mon
Także kamon, monshō lub mondokoro. Symbol identyfikujący klan lub rodzinę, często stosowany jako naszywka na ubraniu.
obi
Pas służący do przepasywania tradycyjnych japońskich kimon, yukat i keikogi, zarówno męskich (ok. 10 cm) jak i damskich (ok. 30 cm).
reishiki
Zespół czynności mających na celu wyrażenie szacunku dla innych osób – także etykieta.
bō
Kij o długości około 1,82 m (6 shaku) i średnicy około 3 cm (1 sun), wykonany z jednego kawałka drewna (zazwyczaj dębu lub buku), służący do walki po złamaniu się
bokken
Drewniany miecz do ćwiczeń, zwykle o kształcie katany, rzadziej wakizashi lub tantō.
dōjōchō
Dosłownie oznacza „głowę dōjō”. Osoba odpowiedzialna za administrację w dōjō.
hakama
Spodnie będące częścią tradycyjnego stroju japońskiego. Pierwotnie noszone były jedynie przez mężczyzn, lecz w czasach dzisiejszych zakładają je również kobiety. Stosowane są w także w japońskich sztukach walki.
kamiza
Główne, honorowe miejsce w dōjō, przy którym znajdują się: nauczyciel, wywieszka z nazwą szkoły oraz – w niektórych dōjō – mały ołtarzyk.
kashira
Zaślepka, zakończenie (często ozdobne) rękojeści (tsuka), czyli głowicy japońskich mieczy: (katany, wakizashi, tantō) w postaci metalowej lub kościanej nakładki lub grzybka.
keikogi
Górna część ubrania treningowego wykonana tradycyjnie z gęsto plecionej bawełny.
mon
Także kamon, monshō lub mondokoro. Symbol identyfikujący klan lub rodzinę, często stosowany jako naszywka na ubraniu.
obi
Pas służący do przepasywania tradycyjnych japońskich kimon, yukat i keikogi, zarówno męskich (ok. 10 cm) jak i damskich (ok. 30 cm).
reishiki
Zespół czynności mających na celu wyrażenie szacunku dla innych osób – także etykieta.